Φρεσκάροντας τον ελληνικό κορμό

Η ΑΕΚ ανακοίνωσε τρεις μεταγραφές Ελλήνων παικτών, από την εγχώρια αγορά, σε ένα απόγευμα (και μάλλον δεν θα περιοριστεί μόνο σε αυτές) κι εμείς βρήκαμε την ευκαιρία να τις περάσουμε από ένα προκαταρκτικό στάδιο αξιολόγησης.

Κατά την διάρκεια της φετινής off season, η ΑΕΚ εκτός από Έλληνα προπονητή μετά την θητεία του Λούκα Μπάνκι, θα προσθέσει στο δυναμικό της κι αρκετούς παίκτες από την Basket League. Δύο δρομολογημένες – εδώ και μέρες – κινήσεις υλοποιήθηκαν επίσημα σήμερα, ενώ ακόμη μια, πιο “φρέσκια”, ήρθε για να συμπληρώσει την τριάδα.

Κακλαμανάκης για βάθος στην θέση “5”

124702.jpg

Πέρσι στην ΑΕΚ ο μοναδικός γηγενής καθαρόαιμος σέντερ ήταν ο Καββαδάς, ο οποίος ωστόσο έχασε όλη τη σεζόν λόγω τραυματισμού. Ο 28χρονος ψηλός δε θα συνέχιζε στην ομάδα όπως είναι φυσικό κι η Ένωση ήταν υποχρεωμένη να βρει Έλληνα για την θέση του. Ακούστηκε ένα σενάριο για επιστροφή του 34χρονου Δημήτρη Μαυροειδή, αλλά εν τέλει η ΑΕΚ προχώρησε στην απόκτηση ενός πιο φρέσκου παίκτη, του Δημήτρη Κακλαμανάκη. Ο πρώην παίκτης του Λαυρίου, ο οποίος απασχόλησε και τον Ολυμπιακό, βρίσκεται σε εξαιρετική ηλικία (25) και προέρχεται από μια πολύ “γεμάτη” – σε ατομικό, κυρίως, επίπεδο – με το Λαύριο.

Γενικώς πρόκειται για μια περίπτωση αθλητή που κατά την τετραετία του στη συγκεκριμένη ομάδα, παρουσίασε μεγάλη βελτίωση χρόνο με το χρόνο. Υπό τις οδηγίες του κόουτς Σερέλη, έκανε step up και κέρδισε μεταγραφή σε “μεγαλύτερη” ομάδα. Πέρσι είχε 8.3 πόντους (50% διπ, 58% βολές), 5.5 ριμπάουντ, 0.9 ασίστ και 0.6 μπλοκ ανά σχεδόν 24′ στο παρκέ. Αρκετά αξιόπιστη μονάδα μέσα στη ρακέτα, δεν αντιμετώπισε κάποιον τραυματισμό με αποτέλεσμα να μη χάσει κανένα παιχνίδι του Λαυρίου. Στο μεσοδιάστημα, έγινε και διεθνής και ήταν ολοφάνερο πως η καριέρα του βρισκόταν πια σε σταθερά ανοδική πορεία.

Παράλληλα, τη σεζόν που ολοκληρώθηκε, η ΑΕΚ είχε αρκετά ζητήματα στην front line. Με τον Ρόμπερσον να μην πείθει και να αποχωρεί νωρίς, τον Τζέιμς να λειτουργεί ως tweener με σποραδικά λεπτά στο “5” και τον Εμπάκουε να μπαίνει πολύ αργά στην ομάδα (τέλη Απρίλη), η γραμμή κρούσης χαρακτηριζόταν από αστάθεια, όσον αφορά το back-up του Βινς Χάντερ. Ο Μπάνκι έκανε αλχημείες προκειμένου να δώσει “ψεύτικο” βάθος πίσω από τον βασικό του ψηλό, το οποίο ωστόσο στην πραγματικότητα δεν υπήρχε. Η ΑΕΚ, λοιπόν, είχε μεγάλη ανάγκη για έναν συνεπή παίκτη σαν τον Κακλαμανάκη. Ο νεαρός – πλην αρκετά καταρτισμένος στην Basket League – ενδέχεται να εξελιχθεί σε μια από τις πιο χρήσιμες φετινές της προσθήκες.

Όμως, η προσθήκη του “Κάκλα” στην ΑΕΚ θα αποκτήσει μεγαλύτερη (αγωνιστική) αξία εφόσον οι κιτρινόμαυροι πλαισιώσουν τον νέο τους σέντερ με έναν ποιοτικό “πρώτο” (αφού αυτός δεν θα είναι πια ο Χάντερ). Κοινώς, η τελική διαμόρφωση της front line θα καθορίσει και σε ένα πιο συγκεκριμένο πλαίσιο τον ρόλο του Κακλαμανάκη. Το αν θα παίζει δηλαδή 12-15 λεπτά ή εάν θα “μοιραστεί” το χρόνο, με – επί της ουσίας – λεπτά “βασικού”.

Γκίκας για… Ξανθόπουλος (και κάτι παραπάνω)

gki.jpg

Η αποχώρηση του Βασίλη Ξανθόπουλου μετά από δύο χρόνια ήταν μάλλον αναγκαία για την ΑΕΚ, χωρίς αυτό να αναιρεί την σπουδαία συνεισφορά του παίκτη στις πρόσφατες επιτυχίες του συλλόγου. Αφενός ο βετεράνος πλειμέικερ μεγαλώνει (35 ετών πλέον), αφετέρου πέρσι αντιμετώπισε συχνά – πυκνά προβλήματα τραυματισμών που τον κράτησαν στα πιτς. Είμαι βέβαιος πως αν ο “Ξανθό” ήταν δύο χρόνια νεότερος και λίγο πιο… τυχερός από πλευράς διαθεσιμότητας στα παιχνίδια, η ΑΕΚ θα τον κρατούσε με κλειστά τα μάτια.

Όπως και να ‘χει, οι δύο πλευρές χώρισαν κι οι κιτρινόμαυροι απέκτησαν γρήγορα – γρήγορα τον Νίκο Γκίκα, έναν από τους καλύτερους “καθαρούς” άσσους που παίζουν στην Ελλάδα τη τελευταία τριετία. Έναντι του Ξανθόπουλου, ο Γκίκας έχει τα εξής αβαντάζ: είναι έξι χρόνια νεότερος και προέρχεται από “γεμάτες” χρονιές. Όχι όπου κι όπου, αλλά στον Προμηθέα, σε μια ομάδα – ανταγωνίστρια της ΑΕΚ. Πέρσι, μάλιστα, έπαιξε και στην Ευρώπη, ξέρει το Basketball Champions League πλέον. Έχει αποδείξει πως μπορεί να ανταποκριθεί σε ποικιλία ρόλων, με την Ένωση να κάνει ένα – εκ πρώτης όψεως – καλό steal στην αγορά.

Αξιόπιστος δημιουργός, βλέπει γήπεδο κι έχει πάντα στο νου την “καλή” πάσα. Αν και στο σκοράρισμα τη σεζόν που ολοκληρώθηκε παρουσίασε αστάθεια, δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέος επιθετικά, αφού και καλό σουτ διαθέτει, όπως και ταχύτητα σε εκτελέσεις/κινήσεις. Και σε αυτήν την περίπτωση, το τι θα ζητηθεί πάνω – κάτω από τον Γκίκα στην ΑΕΚ, θα γίνει ακόμη πιο ξεκάθαρο όταν αποκτηθεί ξένος άσσος. Πάντως, ο κόουτς Παπαθεοδώρου με τον 29χρονο γκαρντ στη “μηχανή” του εξασφαλίζει ένα τέταρτο ποιοτικού χρόνου από έναν κατ’ εξοχήν low-mistaker, αναλογικά πάντα και με τον μεγάλο όγκο κατοχών που διαχειρίζεται.

Τολιόπουλος για σουτ (και κατά συνθήκη άσσος)

toliopoulos33.jpg

Ο Βασίλης Τολίοπουλος άφησε τον Ολυμπιακό τον Γενάρη και ανέβηκε στην Θεσσαλονίκη για να κερδίσει αγωνιστικά λεπτά στον Άρη, προκειμένου να καλύψει το χαμένο έδαφος των “άδειων” σεζόν στον Πειραιά. Πράγματι, στο “Αλεξάνδρειο” πήρε κάμποσο χρόνο συμμετοχής (15 συμμετοχές, 19′ ανά παιχνίδι) υπό τις οδηγίες του κόουτς Καστρίτη, έγραψε “παραστάσεις” στο κοντέρ του και μάλιστα σε ένα παραδοσιακό κλαμπ όπου υπάρχουν πάντα απαιτήσεις και πίεση για το αποτέλεσμα. Ο νεαρός γκαρντ δεν είναι πια έφηβος και… ταλέντο, αλλά ένας έτοιμος παίκτης 23 ετών. Τουλάχιστον, ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται πλέον. Η ΑΕΚ προφανώς δεν τον παίρνει ως bench warmer, αλλά για να εξασφαλίσει ουσιαστικές λύσεις.

Φυσικά, ο Τολιόπουλος θα χρειαστεί να δουλέψει ακόμη περισσότερο από ατομικής πλευράς για να φτάσει σε σημείο όπου θα γίνει αναπόσπαστο κομμάτι (ενός) ροτέισον σε ομάδα αυτού του βεληνεκούς. Η λογική λέει πως στην ΑΕΚ θα κληθεί με την δεδομένη ικανότητα του στο σουτ (γρήγορες, τεχνικές εκτελέσεις, τόσο spot όσο και μετά από ντρίμπλα) να ανοίγει τις άμυνες κινούμενος κατά βάση από τα φτερά και παράλληλα να λειτουργεί ως “δεύτερος” πλειμέικερ στην πεντάδα (πιο συγκεκριμένα, στο “δεύτερο” unit), στο πλευρό του pass-first.

Ο ταλαντούχος εκτελεστής, όταν βρήκε επιθετικό ρυθμό, έκανε ορισμένα καλά παιχνίδια σε έναν κακά δομημένο Άρη κι έδειξε πως εφόσον βγει οριστικά από τη… ναφθαλίνη, θα μπορούσε να δώσει πράγματα σε σταθερή βάση σε μια “στρωμένη” ομάδα.

Επίλογος

Ο Τολιόπουλος υπέγραψε για τέσσερα χρόνια, ενώ ο Γκίκας για τρία. Ο Κακλαμανάκης, για δύο. Είναι δεδομένο πως η ΑΕΚ προσπαθεί σταδιακά, με άξονα το φετινό καλοκαίρι, να διαμορφώσει έναν κορμό Ελλήνων παικτών, σε “ενδιάμεσες” ηλικίες, για να την βοηθήσουν σε χρονικό ορίζοντα μεγαλύτερο της μιας σεζόν. Δηλαδή, δεν ενισχύεται ούτε με εφήβους (το έκανε με τη… σέσουλα τα προηγούμενα χρόνια, μη μπορώντας να διαχειριστεί στον απαιτούμενο βαθμό την εξέλιξη/πρόοδο τους), αλλά ούτε και με βετεράνους. Αποκτά παίκτες με κίνητρο, μονάδες που έχουν να αποδείξουν πράγματα και τους δίνει την ευκαιρία να ακόμη μεγαλύτερη ανάδειξη. Είναι παράλληλα νέοι, αλλά έχουν ήδη και τις “εικόνες” τους.

Ο ελληνικός κορμός της ΑΕΚ στην κατάκτηση του κυπέλλου και του BCL τη σεζόν 2017-18 ήταν ως επί το πλείστον “γερασμένος” (Ξανθόπουλος-Βασιλόπουλος 34, Μαυροειδής 33, Σάκοτα 32) και δεν παρουσίαζε μεγάλη προοπτική. Ωστόσο, το impact του στις επιτυχίες ήταν πολύ μεγάλο. Προφανώς, στην Ένωση αντιλαμβάνονται την άναγκη για ενίσχυση στο συγκεκριμένο κομμάτι και πως το παράδειγμα του Γιαννούλη Λαρεντζάκη (ήρθε στα 23 και στα 26 του είναι παίκτης της Εθνικής, πολύτιμος για την ομάδα και προσελκύει ενδιαφέρον διάφορων συλλόγων) πρέπει να συνεχίσει να ακολουθείται από τον οργανισμό.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s