Η Ουγκάντα και το μπάσκετ

TBF #1 – Με συνοδοιπόρο μας τον Robinson Opong, ο οποίος εκπροσωπεί την Εθνική Ομάδα της Ουγκάντα, επιχειρούμε να εξερευνήσουμε πτυχές που αφορούν το μπάσκετ της χώρας, αλλά και της Αφρικανικής ηπείρου γενικότερα, κι όχι μόνο.

Στο παρθενικό θέμα της στήλης “Taking Basketball Forward” επιλέγουμε να ασχοληθούμε με το “Μαργαριτάρι της Αφρικής”, την Ουγκάντα. Στο νοητό ταξίδι έως την κεντρική Αφρική θα έχουμε ως ξεναγό τον shooting guard της ισπανικής Obila (LEB Silver) και μέλος της ΕΘνικής Ομάδας της χώρας, Robinson Opong. Με επίκεντρο το μπάσκετ και αφήνοντας τον να μας διηγηθεί μέρος των εμπειριών του, προσπαθούμε να μάθουμε σημαντικά πράγματα και καταστάσεις για τη χώρα που δεν είχαν φτάσει μέχρι σήμερα στα αυτιά μας.

Το επίπεδο του μπάσκετ

Στους ελληνικούς διαδικτυακούς τόπους θα πρέπει να ψάξει αρκετά κάποιος για να βρει πληροφορίες για το Αφρικανικό μπάσκετ. Είναι άλλωστε γνωστό πως τόσο οι Έλληνες, όσο κι Ευρωπαίοι γενικότερα, έχουν τα βλέμματα τους στράμμενα κυρίως σε EuroLeague και NBA, μη λαμβάνοντας πολλές φορές υπόψη πως το μπάσκετ παίζεται και σε άλλα μέρη του πλανήτη.

Η κορυφαία λίγκα της πυραμίδας στην Ουγκάντα είναι η National Basketball League, στην οποία παίρνουν μέρος 12 ομάδες ετησίως, με την πρωταθλήτρια να εξασφαλίζει το εισιτήριο για το FIBA Africa Clubs Champions Cup – πρόκειται για την μεγαλύτερη διασυλλογική διοργάνωση της ηπείρου. Αναλυτικότερα, αναφορικά με το επίπεδο του αθλήματος συνολικά, ο Robinson πιστεύει ότι “σίγουρα υπάρχουν ορισμένες χώρες και συγκεκριμένες ομάδες στην Αφρική οι οποίες παίζουν μπάσκετ υψηλού επιπέδου. Στην Ουγκάντα, αυτή τη στιγμή το επίπεδο είναι αναπτυσσόμενο, όπως κι ο ανταγωνισμός. Η κορυφαία επαγγελματική ομάδα της χώρας, οι City Oilers, τερμάτισαν στην πέμπτη θέση του FIBA Africa Champions Cup το 2017, μια διοργάνωση όπου συναντιούνται οι δώδεκα κορυφαίοι σύλλογοι της ηπείρου.

Νομίζω, πάντως, πως με βελτιωμένες εγκαταστάσεις και ευκολότερη πρόσβαση σε προπονητικά κέντρα θα ήμασταν σε θέση να προπονηθούμε και να εξελιχθούμε ακόμη περισσότερο ως αθλητές, κάτι που θα είχε ως αποτέλεσμα να γίνουμε και πιο ανταγωνιστικοί”.

rob.jpg

Υποδομές, Youth System και Scouting

Οι ελλείψεις σε θέματα υποδομών αποτελούν σημαντικό πρόβλημα για το μπάσκετ της χώρας, καθώς “δεν έχουμε αρκετές εγκαταστάσεις κι αυτό σίγουρα είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει να λυθεί. Με το άθλημα να γίνεται όλο και πιο δημοφιλές, βελτιωμένες εγκαταστάσεις και ευκολότερη πρόσβαση σε κλειστά γυμναστήρια είναι απαραίτητο να είναι διαθέσιμα για τους παίκτες. Φυσικά, είναι αρκετά εύκολο να το πούμε και πολύ πιο δύσκολο στο να γίνει, όμως πραγματικά ελπίζω πως στο κοντινό μέλλον όλες αυτές οι δυσκολίες θα διευθετηθούν”.

Επισημαίνει πως “το πιο δημοφιλές άθλημα είναι το ποδόσφαιρο”, αλλά από την άλλη πλευρά “τώρα τελευταία, είναι πιο εύκολο από ότι ήταν παλαιότερα να αρχίσουν τα μικρά παιδιά να παίζουν μπάσκετ. Φυσικά, ακριβώς επειδή οι εγκαταστάσεις δεν επαρκούν, αυτό σημαίνει πως το παιχνίδι επικεντρώνεται κυρίως σε υπαίθρια και ανοιχτά γήπεδα. Υπάρχουν ορισμένα camps τα οποία στοχεύουν σε παιδιά από 6 έως 8 ετών και πάνω. Τα περισσότερα παιδιά αρχίζουν να ασχολούνται πιο ενεργά με το παιχνίδι όταν ξεκινούν το γυμνάσιο, δηλαδή στην ηλικία των 12-13 ετών”.

Όσο για το μοντέλο που λειτουργεί αναφορικά με τα παιδιά, μαθαίνουμε ότι “το youth system αποτελείται κυρίως από τα camps, καθώς δεν υπάρχουν δομημένες κι οργανωμένες ακαδημίες για το μπάσκετ. Άρα λοιπόν είναι τα camps αρχικά και δευτερευόντως οι σχολικές διοργανώσεις. Επίσης πλέον έχουμε και το Junior NBA, πρωτάθλημα που αφορά τις ηλικίες από 12 έως 16 ετών”.

Το Junior NBA League υπό την αιγίδα της ομοσπονδίας μπάσκετ της χώρας (FUBA) έλαβε χώρα για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2015. Σε αυτό συμμετείχαν 30 ομάδες από 30 διαφορετικά σχολεία της πρωτεύουσας, χωρισμένες σε ανατολική και δυτική περιφέρεια, με τις οκτώ πρώτες ομάδες κάθε μιας να μπαίνουν στα playoffs. Κάθε ομάδα θα εκπροσωπούσε-αναπαριστούσε μια αντίστοιχη του NBA. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Jr. NBA θα βρείτε εδώ καθώς και στην επίσημη σελίδα του πρωταθλήματος στο Facebook.

jrnba.jpg

Τον ρωτήσαμε επίσης για το κατά πόσο συχνά scouts και agents από την Ευρώπη επισκέπτονται την Ουγκάντα και γενικότερα την Αφρική, προκειμένου να παρακολουθήσουν την πορεία νεαρών παικτών. Επίσης, αν πραγματικά αυτός ο κόσμος νοιάζεται για το Αφρικανικό μπάσκετ ή αν υπάρχει μια τάση υποτίμησης των τοπικών πρωταθλημάτων και διοργανώσεων. “Ναι, το πιστεύω πως οι τοπικές διοργανώσεις είναι υποτιμημένες. Οι περισσότεροι διεθνείς κι Αμερικανοί scouts επιλέγουν να παραβρίσκονται κυρίως και μαζικά σε κάποια camps, όπως είναι το Basketball Without Border (σ.σ. Μπάσκετ Χωρίς Σύνορα). Εκεί έχουν την δυνατότητα να δουν μερικά από τα καλύτερα ταλέντα ολόκληρης της Αφρικής, μαζεμένα σε ένα μέρος”.

Ευρώπη, Ηνωμένες Πολιτείες και Κολλεγιακή Εμπειρία

Δεν θα μπορούσαμε να μην επεκταθούμε και στο μπάσκετ που παίζεται στον υπόλοιπο κόσμο, πέρα από την Αφρική, με τον ίδιο να τονίζει για την Ευρώπη πως “δεν μπορώ να μιλήσω για το τι αρέσει και τι όχι σε όλους τους Αφρικανούς, αλλά εμένα προσωπικά μου αρέσει ιδιαίτερα πως το στυλ του μπάσκετ βασίζεται κατά κύριο λόγο στην ομαδική λειτουργία. Ακόμη δεν έχω εντοπίσει κάποιο στοιχείο που να μην μου αρέσει από τον ευρωπαϊκό τρόπο παιχνιδιού”.

Εν συνεχεία, όταν η συζήτηση μεταφέρθηκε πέρα από τα όρια του Ατλαντικού Ωκεανού και συγκεκριμένα στις ΗΠΑ, μας είπε ότι “σε γενικές γραμμές το NBA είναι πολύ δημοφιλές και επηρεάζει αρκετά τους αθλητές στην Αφρική. Πιστεύω πως η πλειοψηφία των παικτών αγαπά και εκτιμά το NBA. Όσον αφορά το κολλεγιακό μπάσκετ, θα έλεγα πως δεν πλησιάζει την αποδοχή που λαμβάνει αντίστοιχα το NBA, αλλά πραγματικά απολαμβάνω πολύ την March Madness”.

56671c730aff3-image

Όσο για την δική του προσωπική εμπειρία από τα πανεπιστημιακά προγράμματα του Long Island (2010-2012) και του Rogers State (2012-2014), μοιράστηκε μαζί μας ότι “ήταν πολύ όμορφα. Είχα την ευκαιρία να συλλέξω εμπειρίες από μπάσκετ υψηλού επιπέδου και παράλληλα ήμουν αρκετά τυχερός, καθώς είχα πολύ καλούς προπονητές. Έμαθα πάρα πολλά και στα δύο σχολεία κι αυτός είναι ένας από τους κυριότερους λόγους που σήμερα παίζω επαγγελματικά”.

Η εμπειρία της Εθνικής Ομάδας και το ένθερμο κοινό

Ο Robinson ήταν εκ των κορυφαίων παικτών της Ουγκάντα – υπό τις οδηγίες του ελληνικής καταγωγής head coach Τζωρτζ Γαλανόπουλου (ο οποίος είναι και μέλος του τεχνικού τιμ των Dallas Mavericks από τον περασμένο Σεπτέμβριο) – στο τελευταίο FIBA AfroBasket και γενικότερα αποτελεί ένα από τα ηγετικά στελέχη της εθνικής ομάδας, με τον ίδιο να χαρακτηρίζει ως “ευλογία το ότι βρίσκομαι σε θέση να εκπροσωπώ τη χώρα μου”.

“Αναμφίβολα, δεν μπορώ να θεωρώ πάντα δεδομένο τον ρόλο μου μέσα στην ομάδα, καθώς καταλαβαίνω πως υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος παιχνιδιού και ζητούμενα από εμένα. Μου αρέσει πάντως αυτή η ευθύνη και προσπαθώ να δίνω το παράδειγμα όσο περισσότερο μπορώ”.

Όσο για τον δυσκολότερο αντίπαλο, είτε εντός είτε εκτός Αφρικής, που βρέθηκε πρόσφατα απέναντι του? “Κανένας, ατομικά, δεν έρχεται στο μυαλό μου. Αλλά θα σας πω το εξής. Οι πιο σκληρές και δυνατές ομάδες που έχω αντιμετωπίσει ποτέ ήταν η Ανγκόλα, για το Afrobasket 2017, και η Νιγηρία, για τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2019”.

op.jpg

Στις χώρες του βόρειου τομέα της Αφρικής, όπως είναι η Αλγερία, το Μαρόκο κι η Αίγυπτος βλέπουμε κατά καιρούς σε διάφορα videos που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο πως οι φίλαθλοι είναι αρκετά “θερμοί”, πιστοί με τις ομάδες τους και πως το κοινό είναι γενικότερα ενθουσιώδες. Στην Ουγκάντα αντίστοιχα, η οποία βρίσκεται νοτιότερα της ηπείρου, ισχύει πως “είναι πολύ ιδιαίτεροι και κάνουν αρκετό θόρυβο. Τους αρέσει να απολαμβάνουν το παιχνίδι και εντυπωσιακές φάσεις. Είτε αυτές προέρχονται από την γηπεδούχο ομάδα, είτε από την φιλοξενούμενη. Επομένως, μην εκπλαγείτε εάν ακούσετε τους φιλάθλους μια ομάδας να χειροκροτούν μια όμορφη φάση από τον αντίπαλο. Λατρεύω το κοινό στην Ουγκάντα”.

Η Ουγκάντα πέρα από τα όρια του μπάσκετ

Εσχάτως στην Ελλάδα, είθισται τόσο στην καθομιλουμένη, όσο και στον δημοσιογραφικό χώρο, μερίδα του κόσμου να παρομοιάζει, με αρνητική προδιάθεση, καταστάσεις που συμβαίνουν στη χώρα μας, με αντίστοιχες της Ουγκάντα. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν πως πρόκειται για μια χώρα με μεγάλα οργανωτικά προβλήματα, αλλά και βιοτικά, για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, συχνά υποτιμώντας την. Ο Robinson, ωστόσο, διακατέχεται από το φιλόξενο πνεύμα που χαρακτηρίζει διαχρονικά τους κατοίκους της χώρας, λέγοντας χαρακτηριστικά πως “ένας πολύ καλός τρόπος για να μάθεις σχετικά με κάτι, είναι να το βιώσεις. Επομένως, προσκαλώ όλους αυτούς τους ανθρώπους να επισκεφθούν την Ουγκάντα προκειμένου να δουν οι ίδιοι, με τα μάτια τους, πως είναι τα πράγματα εδώ”.

kampala.jpg

  • Η πρωτεύουσα της χώρας, Καμπάλα, με πληθυσμό κοντά στους 1.5 εκ. κατοίκους.
  • Επίσημες γλώσσες της Ουγκάντα είναι τα Αγγλικά και τα Σουαχίλι.
  • Από τις 9 Οκτωβρίου του 1962 αποτελεί ανεξάρτητο κράτος.

Ωστόσο, εάν ο ίδιος είχε την ευκαιρία με κάποιον, οποιονδήποτε, “μαγικό” τρόπο να αλλάξει κάτι στη χώρα, αυτό θα ήταν “να φτιάξω σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η οποία θα είναι δωρεάν για όλους τους μαθητές. Πολλά παιδιά δεν έχουν την δυνατότητα να λάβουν πλήρη εκπαίδευση κι απλώς ολοκληρώνουν ένα σχολικό έτος, λόγω απλήρωτων διδάκτρων”.

1920px-uganda_students

Επιπλέον πληροφορίες για την Ουγκάντα

  • Σχεδόν το 50% του συνολικού πληθυσμού της χώρας είναι κάτω από 15 ετών! Είναι η δεύτερη νεανικότερη χώρα του κόσμου, αμέσως μετά την Νιγηρία.
  • Η Ουγκάντα συγκαταλέγεται στο παγκόσμιο Top 10 των χωρών που παράγουν καφέ, ενώ είναι κι ο κορυφαίος εξαγωγέας της ηπείρου στον τομέα αυτό.
  • Συχνά η χώρα χαρακτηρίζεται ως το “Μαργαριτάρι της Αφρικής”. Πρόκειται για ένα “παρατσούκλι” που έχει επικρατήσει εδώ και πολλές δεκαετίες. Αποδίδεται στον πάλαι ποτέ πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου, Winston Churchill.
  • Ο πασίγνωστος ποταμός Νείλος που καταλήγει στη Μεσόγειο, έχει τις πηγές του στην λίμνη της Victoria, η οποία βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ουγκάντα.
  • Ένα δημοφιλές μέσο μεταφορές στην Ουγκάντα, αντίστοιχο με το ταξί, είναι η δίκυκλη μοτοσυκλέτα (και παλαιότερα το ποδήλατο) boda-boda.

1280px-kampala_2009-08-27_10-29-48

  • Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που αφορούν το έτος 2014, στη χώρα βρέθηκαν πέριπου 1.4 εκατομμύρια ξένοι επισκέπτες και τουρίστες.
  • Ο ταξιδιωτικός οδηγός “Rough Guides” ταξινομεί για το έτος 2017 την Ουγκάντα στην τέταρτη θέση των χωρών που πρέπει κάποιος να επισκεφθεί.
  • Ο τομέας της γεωργίας απασχολεί σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού, αποτελώντας ανέκαθεν σημαντικότατο παράγοντα για την εγχώρια οικονομία.
  • Γι’ αυτό άλλωστε, το 84% των κατοίκων συναντάται και μένει μόνιμα σε αγροτικές περιοχές, μακριά από τις μεγαλουπόλεις, σύμφωνα με το World Bank.

Για το τέλος, αφήσαμε ένα video, αντί για λέξεις κι έναν τυπικό επίλογο. Δείτε πως δείχνουν την αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες οι κάτοικοι της Ουγκάντα.

Ένα πολύ καλό μάθημα για όλον τον υπόλοιπο κόσμο.

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν και χρήσιμοι ιστότοποι

Κεντρική photo – https://deviantart.com
Children of the Nations – https://cotni.org/
AFK Travel – https://afktravel.com/
Watchdog Uganda – http://watchdoguganda.com/
Answers Africa – https://answersafrica.com/
Travel Jumia – https://travel.jumia.com
The Fact File – http://thefactfile.org/
The World Bank – https://data.worldbank.org

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s