Στην εποχή της αλλαγής

Εάν είστε φίλος του ΠΑΟΚ ή της επισκιασμένης όχθης του μπάσκετ για την οποία δεν μιλούν πολλοί, δείτε παρακάτω κάτι που σας ενδιαφέρει.

Το κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση του πρωτότυπου από τον ιστότοπο basketballguru.gr

Μετά από ένα άκρως συμπαθητικό, αλλά πρωτίστως αποτελεσματικό run στον δεύτερο γύρο της πρώτης φάσης του Basketball Champions League, το σύνολο του Ηλία Παπαθεοδώρου προκρίθηκε στους 16 ως τρίτος στον όμιλο του με ρεκόρ 7-7, πίσω μόνο από Τενερίφη και Ludwigsburg. Άπεναντι του θα παραταχθεί η Karsiyaka, η ομάδα που προ τριετίας αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Τουρκίας κι έπαιξε στην EuroLeague. Μπορεί η σημαντική αυτή δύναμη των τελευταίων ετών στη γειτονική χώρα να διανύει μια περίεργη σεζόν με αρκετά προβλήματα να την απασχολούν, ωστόσο δεν παύει να είναι μια ομάδα με καλούς Αμερικανούς (Jarrod Jones, Dominic Waters, Scott Wood και D.J. Kennedy ξεχωρίζουν), τον Aleksandar Trifunovic στο τιμόνι, έναν αξιόλογο προπονητή, παρότι δεν πρόκειται για κορυφαίο όνομα της σχολής των Γιουγκοσλάβων, αλλά και δυνατή, μπασκετική έδρα η οποία παραδοσιακά της δίνει μεγάλη ώθηση. Παρ’ όλα αυτά, η Karsiyaka μόνο “too much” δεν είναι για τα δεδομένα του ΠΑΟΚ. Αντιθέτως, πρόκειται για μια ομάδα με σημαντικές μεταπτώσεις κι αρκετή αστάθεια, η οποία στην TBL μετρά 12 ήττες σε 18 παιχνίδια. Ξεκινήσαμε λίγο ανάποδα είναι η αλήθεια, επόμενως ας περάσουμε εν τάχει στους Θεσσαλονικείς, μιας κι αυτοί μας απασχολούν περισσότερο.

Τα πέντε βασικά κλειδιά της πρόκρισης

Ο ΠΑΟΚ, μετά από μια μάλλον μπερδεμένη και προβληματική εκκίνηση, η οποία τον βρήκε την 8η αγωνιστική να κοιτά απαισιόδοξα το ευρωπαϊκό του μέλλον, έχοντας ρεκόρ 2-6, κατάφερε να πάρει τελικά μια περήφανη πρόκριση, σε έναν σύνθετο όμιλο όσον αφορά την κατάταξη από την 3η έως την 6η θέση. Κατά τους έξι τελευταίους αγώνες, ο ΠΑΟΚ μάζεψε πέντε ροζ φύλλα, χάνοντας μόλις ένα – από την σαφώς πιο ισχυρή Τενερίφη στην Ισπανία. Η εικόνα του σουλουπώθηκε αισθητά μετά το πρώτο κακό δίμηνο, υπήρξε μεγάλη βελτίωση σε αρκετούς τομείς του παιχνιδιού, στην οποία συνέβαλλαν μεταξύ άλλων κι οι ανακατατάξεις στο ρόστερ, κι ο Ηλίας Παπαθεοδώρου κατάφερε τελικά να “τουμπάρει” την κατάσταση, διώχνοντας την γκρίνια και την αμφισβήτηση που είχαν δημιουργηθεί από τους πρώτους αγώνες. Τι συνέβη όμως προκειμένου να παραμείνει συνεπής ο ΠΑΟΚ στις ευρωπαϊκές προκρίσεις, πανηγυρίζοντας την πέμπτη των τελευταίων τεσσάρων ετών;

α) αρχικά, διορθώθηκαν οι καλοκαιρινές αστοχίες του σχεδιασμού, με τους Dillard – Klaasen να αποχωρούν και τους Goss – Jackson να τους διαδέχονται. Ειδικά η πρώτη “τράμπα”, ήταν καθοριστική. Ο Dillard δεν κατάφερε να αναταποκριθεί στις απαιτήσεις και τον ρόλο του ηγέτη, μοιραία αντικαταστάθηκε άρον άρον από τον βετεράνο, με σημαντική καριέρα στην Ιταλία, Goss, ο οποίος έδωσε στο σύνολο εμπειρία, instant score και αξιόπιστο μακρινό σουτ που έλειπε από το backcourt. Με τους Κατσίβελη (3.2α) και Κόνιαρη (4α) να μοιράζονται τις δημιουργικές αρμοδιότητες, ο Goss είχε (και έχει) την άνεση να επικεντρώνεται αποκλειστικά στα καθήκοντα του σκόρερ, ως ένας κλασσικός shooting guard παλαιάς κοπής.

β) επανενεργοποιήθηκε ο “παροπλισμένος” Λίνος Χρυσικόπουλος, ο οποίος στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια βρισκόταν εκτός rotation και μετρούσε μόλις 23 λεπτά συμμετοχής συνολικά. Η επιστροφή του (7.5π, 2.8ρ, 42% τρίποντο) στην δράση ήταν αρκετά ωφέλιμη για τον ΠΑΟΚ, καθώς ο πολυδιάστατος φόργουορντ έδωσε σημαντικές λύσεις που έλειπαν από την θέση “4”, ειδικά σε κρίσιμες νίκες της ομάδας, όπως με Neptunas (15π/5ρ), Chalon (16π/5α) και Orlandina (13π/4ρ) στην Πυλαία. Είναι ο 5ος καλύτερος παίκτης του ΠΑΟΚ στο συνετελεστή +/- παίζοντας λιγότερα από 19 λεπτά και παρότι δε “θαμπώνει”, διανύει μια πολύ ώριμη σεζόν.

γ) η προσαρμογή του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου στο σύνολο, μετά τον τραυματισμό του και τα “αναγνωριστικά” πρώτα του παιχνίδια. Ο ταλαντούχος παίκτης άργησε, αλλά μπήκε τελικά στο κλίμα της ομάδας, καθώς θεωρείται πια μια ιδιαίτερα χρήσιμη μονάδα με πολύπλευρη προσφορά στην επίθεση (8.1π, 59% τρίποντο, 50% δίποντο). Ο νεαρός έχει ποιότητα, το Champions League του ταιριάζει και με το πέρασμα των μηνών φαίνεται να γίνεται όλο και πιο αποδοτικός.

δ) το 29.2% πίσω από το τόξο του πρώτου γύρου μετατράπηκε σε 45% στον δεύτερο, ενώ το 67.5% από την γραμμή των προσωπικών έγινε 74.4% και κάπως έτσι ο ΠΑΟΚ ανέβασε την επιθετική του παραγωγικότητα από τους 71.7 πόντους ανά παιχνίδι στους 79.9. Η στατική και “δυσκοίλια” επιθετική εικόνα που παρουσίαζε η ομάδα στις αρχές, έπαψε να υφίσταται όσο πλησιάζαμε προς το διάστημα Δεκέμβρη-Γενάρη, η ομάδα έγινε πιο… απειλητική και ζωηρή στο σκορ κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έρχονται πιο εύκολα οι νίκες, ακόμη και σε μέτριες αμυντικά βραδιές.

ε) η καλή άμυνα διευκόλυνε την κατάσταση, στα παιχνίδια όπου η μπάλα “έκαιγε”. Ο ΠΑΟΚ στην Τουρκία κράτησε την Gaziantep στους 65 πόντους, 9 κάτω από τον Μ.Ο. όρο της. Το ίδιο έκανε στην έδρα του και με την Neptunas στην έδρα του, αφήνοντας την στους 70, αρκετά μακριά από τους 81.3 που πετύχαινε συνήθως. Τέλος, στην αυλαία του ομίλου, σε τελικό – πρόκρισης, περιόρισε την Ventspils στους 59, μια ομάδα που συχνά άγγιζε τους 75 πόντους.

Η ανάλυση της επίθεσης με την γλώσσα των αριθμών

Θέλοντας να επεκτείνουμε λίγο περισσότερο το τέταρτο στοιχείο από τα παραπάνω, ας δούμε μερικά πράγματα που αφορούν γενικότερα την επιθετική λειτουργία του ΠΑΟΚ στην διοργάνωση. Παρά το γεγονός πως οι ψηλοί της ομάδας – Krubally και Jackson – δεν είναι πρώτα βιολιά, η επίθεση του δικεφάλου τρέφεται σε μεγάλο βαθμό από τις φάσεις κοντά στο καλάθι. Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε την κατανομή των 1.000 πόντων που πέτυχε ο ΠΑΟΚ σε 13 παιχνίδια από τα 14 παιχνίδια του, μοιράζοντας τους σε 4 βασικές κατηγορίες ως προς το από που προήλθαν, με την υποσημείωση πως δεν έχουμε διαθέσιμα τα στατιστικά της τέταρτης αγωνιστικής. Δείτε αναλυτικά:

(πινακας)

Επίσης, αξίζει να αναφέρουμε πως από τους 1.061 πόντους που πέτυχε ο ΠΑΟΚ σε όλα τα ματς, οι 348 προήλθαν από απόσταση, δηλαδή το 32.7% ήταν από τα 6.75 μέτρα. Οι Χαραλαμπόπουλος (59%), Χρυσικόπουλος (42%), Ζάρας (41%), Jones (40%) και Goss (38%) ήταν οι πέντε κορυφαίοι σουτέρ της ομάδας και παράλληλα αυτοί που μοιράστηκαν και τον μεγαλύτερο αριθμό προσπαθειών, παίρνοντας συνδυαστικά το 54% εκ των 311 εκτελεσμένων τριπόντων της ομάδας. Το ελληνικό unit του ΠΑΟΚ, πάντως, για άλλη μια χρονιά αποδεικνύεται πολύ σημαντικό και με τρομερό μερίδιο ευθύνης στην πορεία του, δίνοντας το 55% των συνολικών 75.8 πόντων της ομάδας!

MVP και προσθήκη Petteway

Αν έπρεπε να διαλέξουμε κάποιον ως τον πολυτιμότερο του ΠΑΟΚ στην πρώτη φάση, αυτός θα ήταν ο σταθερός και σε αρκετές περιπτώσεις… αθόρυβος, Lucky Jones. Ο παίκτης – κόλλα της ομάδας, ο οποίος παρέχει τεράστια βοήθεια στη συνοχή της σε άμυνα κι επίθεση, κατέγραψε 9.9 πόντους, 6.2 ριμπάουντ, 1.4 ασίστ, 1.4 κλεψίματα και 12.4 μονάδες αξιολόγησης, παίζοντας περισσότερο από κάθε άλλον. Ο 24χρονος swingman χρησιμοποιήθηκε από τον κόουτς Παπαθεοδώρου για 395 λεπτά, δηλαδή 28.2 κατά μέσο όρο, αφήνοντας αρκετά πίσω του τον δεύτερο σε χρόνο συμμετοχής, Κατσίβελη (332). Η ταχεία προσαρμογή που επέδειξε ο Jones κι οι καλές εμφανίσεις που πραγματοποίησε με το “καλημέρα”, έκαναν τον προπονητή της ομάδας να τον εμπιστευέται απόλυτα, ακόμη και σε μέτριες ατομικές βραδιές του. Στα highlights της χρονιάς, η εμφάνιση του στο Παλατάκι με την Chalon, όπου “υπέγραψε” με 22 πόντους, 9 ριμπάουντ, 4 ασίστ κι 1 κλέψιμο μια κομβική νίκη για τον “δικέφαλο”. Χωρίς αμφιβολία, ένα εξαιρετικό εργαλείο.

Σχετικά με την τελευταία μεταγραφή της ομάδας που ακούει στο όνομα Terran Petteway, μπορούμε εύκολα να εντοπίσουμε αρκετά θετικά. Πρόκειται για μια κίνηση που πιθανότατα θα ενισχύσει τον ΠΑΟΚ. Ο 26χρονος, ο οποίος ενδέχεται να αποτελέσει ακόμη μια επιθετική αιχμή, στο πλευρό του Phil Goss, προέρχεται από μια εξαιρετική σεζόν στην Ιταλία με την Pistoia, όπου ειδικά κατά την περίοδο των playoffs της Legabasket, κατάφερε να κάνει πολλές “γεμάτες” εμφανίσεις. Είναι σε γενικές γραμμές ένας καλός σκόρερ που παίζει με ενέργεια, μαζευεί ριμπάουντ, καλύπτει θεωρητικά όλες τις θέσεις στην περιφέρεια κι έχει μέγεθος που του επιτρέπει να μαρκάρει ένα ευρύ φάσμα αντιπάλων. Φέτος με την γαλλική Nanterre δεν έπιασε τα περσινά του στάνταρ που μας συνήθισε στο ιταλικό πρωτάθλημα, τα ποσοστά του έπεσαν, ωστόσο είναι μια χαρά παίκτης και με πολύ καλό “κολλεγιακό” όνομα από τα χρόνια του στη Nebraska.

Και κάτι ακόμη για το κλείσιμο

Καλώς ή κακώς, η φετινή σεζόν του ΠΑΟΚ είναι μεταβατική. Αυτό δεν αλλάζει, ανεξαρτήτως του τι θα φέρει αυτή στο φινάλε. Το περασμένο καλοκαίρι, ο Σούλης Μαρκόπουλος αποχώρησε από τον πάγκο του συλλόγου, ύστερα από 8 ολόκληρα χρόνια. Ο Ηλίας Παπαθεοδώρου, ένας από τους πλέον ελπιδοφόρους προπονητές της Ελλάδας, διανύει τους πρώτους του μήνες στην Θεσσαλονίκη κι όπως είναι λογικό, ακόμη μαθαίνει την ομάδα του. Το ξεκίνημα ήταν πολύ δύσκολο, τα αποτελέσματα απογοητευτικά, σε Ελλάδα κι Ευρώπη, όμως πια τα πράγματα πηγαίνουν σαφώς καλύτερα. Έγιναν λάθη, τόσο στη στελέχωση, όσο κι ως προς την αγωνιστική προσέγγιση, τα οποία εξακολουθούν να διορθώνονται, με τη τάση να είναι ανοδική. Ο ΠΑΟΚ μπορεί να αρχίσει να “χτίζει” σε αποτελέσματα όπως η μεγάλη νίκη με τον Ολυμπιακό, η αντίστοιχη με διαφορά 21 πόντων επί της ΑΕΚ, αλλά κι ευρωπαϊκή του πρόκριση που τον βρίσκει face to face με έναν prestigious αντίπαλο όπως είναι η Karsiyaka. Στη χρονιά αυτή της μεγάλης αλλαγής στην ασπρόμαυρη ρουτίνα, ο 42χρονος head coach προσπαθεί σταδιακά να περάσει τα δικά του στοιχεία στο σύνολο. Η πρόκριση είναι ένα πρώτο παράσημο για την δουλειά του. Το σταύρωμα με τους Τούρκους, ένα δυνατό τεστ για όλους. Είναι νωρίς για ταμείο ή πρόωρα συμπεράσματα, αλλά με το πράγμα να έχει “στρώσει” πλέον και τις βάσεις στο στυλ παιχνιδιού της ομάδας να θεμελιώνονται, ο ΠΑΟΚ μπορεί να ελπίζει σε μια καλύτερη πορεία από την περσινή.